اندر باب وبلاگ نویسی و وبلاگ بازان

( به بهانه تغییرات جدید وبلاگ )

میرزا وبلاگ نویس در کتاب خویش با عنوان : " وبلاگ : پدیده قرن " می نویسد :

« نخستین بار میرزا کاتب الدوله رقومی نویس، وبلاگ نویسی را به زبان شیرین پارسی آغاز نمود و این در همان سنه ای بود که اینترنت گازوئیلی در ایران راه اندازی شد. گویند نخستین وبلاگ که پدیدار شد انقلابی در دنیای نانو، تاتو، هسته، بسته، عاشق دلشکسته و دنیاهای جورواجور دیگر پدید آمد.... »

کامنت گذار اعظم راجع به وبلاگ بازان چنین اظهارنظر می کند : « و گروهی هستند به نام وبلاگ باز و از میان آنها افرادی هستند حرفه ای که دارای ویژگیها و صفات مشخصه خودند که عبارتست از :

* عشق به خودنمائی و به رخ کشیدن خود به دیگران؛

* حس حسادت و چشم و هم چشمی به سایر دوستان و یاران وبلاگ باز؛

* داشتن وقت کافی به اندازه مکفی؛

* داشتن خط اینترنت باز، شبانه روزی و رایگان؛

* داشتن قدرت بافندگی و ساخت و ساز مطلب؛

* داشتن روابط عمومی بالا ؛

* کامنت گذاری در وبلاگ دیگران به حد وفور؛

* ارائه مطالب و عکسهای مورددار و جنجالی و ..... »

عده ای نیز هستند که یک شبه وبلاگ نویس شده و سوتیهای خفنی از خویش صادر می نمایند از جمله :

·  ارائه مطالب با فونتهای عجیب الخلقه و محیرالعقول بدانگونه که برای خواندن جمله ای گاه باید آن قدر ماوس را بالا پایین کنی تا بتوانی گوشه ای از عظمت ( منظور بزرگی ) آن جمله موردنظر را به دیده خویش ببینی !!!!

·  ارائه مطالب به زبانی عجیب و ساختگی که بیشتر اوقات خود بلاگر نیز قادر به خواندن آن نبوده و گاه ساعتها تلاش نموده ولی تلاشش برای خواندن مطلب نوشته شده توسط خودش بی فایده است؛

·  ارائه تصاویر بی ربط به متن و در اندازه های عجیب و غریب که سبب حیرت و ترس خوانندگان شده و آمار بازدید ویلاگ را به شدت پایین می آورد !!!

·  حواس پرتی مشهود بلاگر که سبب کرکره خنده شدن وی و تبدیل وبلاگ جدی به وبلاگ طنز می شود !!!

·  گذاشتن توضیحات گمراه کننده زیر تصاویر توسط بلاگر بدانگونه که بلاگری در وبلاگی زیر عکس حیوانات جنگل نوشته بود که من هم در تصویر هستم ولی نگفته بود که کدامشان است !!!

· گذاشتن عنوانی برای پست خود که به همه پستهای دیگر وبلاگ می خورد به جز همان پست ... !!!

·  نوشتن حرفهای جواتی و غیر پاستوریزه و فیلتر نشده که سبب بسته شدن سریع وبلاگ می گردد !!!

·    و .....

وبلاگیات

نمی دونم می دونی یا ندونی                                ز حرف دل عزیزم، یار جونی؟

تو وبلاگم نوشتم حرف دل رو                                 بیا اونجا که تا اون رو بخونی

          یه وبلاگی دارم خیلی باحاله                        بیش از شش ماه و هفت ماهه، سه ساله

نوشتم توش تمام حرف دل رو                        همون حرفهایی که جیزه، محاله !!!!

خوشا وبلاگ بازی هر شب و روز                            که باشد بهتر از پخت و پز و دوز

به زیر عکس شمع و گل نوشتم                           یه شعر ناب و پر تاب و تب و سوز

خوشا وبلاگ بازی هر دو سر بید                      که یک سر بازی، کُلِّش دردسر بید

فدای یار وبلاگیم بِشُم مو                               آ قربونش!! که جایش روی سر بید

تقاریر کتابگذار اعظم از افادات درویش خان مخزن چی

اندر باب فرار مغزها

الیوم یوم الشّک از عام المارمولک در مجلس درس استاد خوش زبان و صاحب ید بیضاء در بیان، پیر طریقت و پیرو شریعت، سند شناس برجسته و کاتب صاحب ذوق و دلخسته، استاد استادان و سرور داده پردازان و اطلاع رسانان اعنی حضرت درویش خان مخزن چی حضور داشتیم اما خبری از حضور استاد در مجلس درس نبود بدانگونه که هریک از شاگردان شایعه­ای را برای عدم حضور وی ساخته بودند. یکی می گفت که ایشان با مولانا جلیلی به دیدار مولانا خاویر سولانا شتافته تا وی را در باز کردن بسته­های پیشنهادی یاری کند. دیگری می­گفت ایشان به عنوان کمک مربی و آنالیزور در خدمت شهریار شهریاران، مولانا علی­دائی می­باشد و با تیم ملي به اردوی اسپانیا شرفیاب شده است. یکی دیگر می­گفت ایشان را دیده است که در وزارت شریفه کهرباء (یا همان برق) جهت رفع کمبودها و قطعیهای مکرر اخیر، راهکار ارائه می­داده است. تلمیذی سوگند یاد می کرد که ایشان را در برنامه شریفه عموپورنگ مشاهده کرده که به جای امير محمد به ایفای نقش پرداخته است. الغرض، هر کسی چیزی می گفت و از خویشتن شایعه­ای صادر می­کرد که ناگاه دورگوی همراه (موبايل) حضرتمان به دیلنگ و دالانگ افتاد و بر ما معلوم گشت که یکی از دوستان رفیق و یاران شفیق در آن سوی خط،  انتظار سخن گفتن با ما را می کشد. از این رو تاخیر را جایز ندانسته و دکمه answer! را مختصر فشاری داده و فرمودیم : بلی! دوست ما از آن سوی خط، با صدایی لرزان و مدام در حال قطع و وصل، به ما فهماند که حضرت استادی اعنی درویش خان مخزن چی به واسطه سابقه درخشان در تحقیقات و تالیفات صائب و مستدل خویش، مدتی بوده که مورد توجه چشم زاغان نامسلمان و کافرکیش قرار گرفته و در این مدت اين كافران، از پای ننشسته و با ارائه پیشنهادهای اغواء کننده و همچنین با مکایدت، ترفند و محیلتی عظیم، ایشان را جذب دیار خود نموده و محفل درس استاد را در آن دیار برپا نموده اند.

 بنده را از شنیدن خبر فرار یا جذب!!! چنین مغزی شایسته چنان زمزمۀ  سوتی در سر افتاد که عن­قریب بود از پایم بیندازد . نستجیر بالله العظیم من مکاید الشیطان الرجیم ... !!

در خاطرمان است كه در همان حال شعري خطاب به استاد معظم سروديم بدين مضمون:

                        نونت نبود؟ آبت نبود؟         فرار از ايرانت چي بود؟

                       وقتي شنيدم رفته­اي          گفتم عجب!  كه اين كي بود؟!!!

شاهدي مي گفت كه درويش را ديده است كه در حين فرار يا عزيمت به فرنگ،  شعر زير را با خود زمزمه مي­كرده است:

             فراريـدم به سويت اجنبي جــان         كسي قدرم نداند توي ايران

          مگر من از خداي خود چه خواهم؟         يه ويلا و يه شغل و پول و بنزان!!!

        (منظور، دو ماشين بنز است يكي براي خود و ديگري براي عيال مكرمه!!!)

و در نهايت قصه اينكه، درويش­خان مخزن­چي ( به سبك فيلمهاي ايراني!!!‌) چندي پس از اين ماجرا، به مملكت خويش، ايران بازگشت  ( ديپورت شد!‌)‌ و مجلس درس خويش را دوباره برپا  نمود ...