طنز کتابداری

توپولف

negah3 — Sun, 11 Oct 2009 13:05:18 GMT

توپولف

منتشر شده در: ستون آزاد (شماره ۴۲)

اصلا فکرش رو هم نمی کردم تپلف یه روزی این قدر خطرناک بشه! منظورم جمشید تپلفه! یادمه توی دبیرستان یه همکلاسی داشتیم که خیلی تپل و چاق بود. هر چی هم رژیم مژیم می گرفت فایده ای نداشت! انگار تپلی تو خونش بود، آب خالی هم که می خورد چاق می شد، روز به روز هم چاقتر می شد. جوری چاق شده بود که دوتا نیمکت مخصوص خودش داشت تا راحت بتونه سرکلاس بشینه و درس بخونه. جمشید به خاطر همین تپلیش لقب تپلف گرفته بود و بچه ها و معلمها و اطرافیانش اون رو تپلف صدا می کردند و حتی بعضی ها، فامیل واقعیش رو بلد نبودند. اما جمشید تپلف بر خلاف هیکل ترسناک و نخراشیده اش دل خیلی مهربون و نازی داشت طوریکه همه بچه ها به خصوص من توی زنگهای تفریح مریدش بودیم و تا دلمون رو با خوراکیهاش از عزا در نمی آوردیم ول کنش نبودیم. تپلف بیچاره هم تا می تونست برای ما خوراکی می گرفت و می خوردیم تا شاید ما روزی مثل اون تپلف شیم و اون توی این مورد احساس تنهایی نکنه! خلاصه سال آخر دبیرستان یادمه تپلف خیلی گنده شده بود جوری که بچه ها می ترسیدن نزدیکش بشن! همیشه با خودم فکر می کردم اگه روزی این تپلف روی کسی بیفته چه بلائی ممکنه سر طرف بیاد!

اما واقعا دیگه فکر نمی کردم این جوری بشه!!! یعنی تپلف این قدر بزرگ و غولآسا شده که این همه آدم رو تلف کرده! واقعا عجیبه! آره عجیبه! اصلا باورم نمی شه ولی حتما این اتفاق افتاده که همه جا ازش می گن. خودم با گوشهای خودم شنیدم که می گفتن "در اثر افتادن توپولف صد و پنجاه نفر کشته شدند."

یعنی واقعا این خبر درسته؟!

کتابگذار اعظم

نئولیدرها

negah3 — Tue, 29 Sep 2009 20:30:18 GMT

نئولیدرها

منتشر شده در: بچه مشد (شماره 38)

لیدر در ورزش و به ویژه در فوتبال به کسی گویند که جماعتی از تماشاچیان و طرفداران یک تیم ورزشی را هدایت کرده و آنها را با وادار کردن به انجام حرکات هماهنگ و سر دادن شعارهای خوش آهنگ تحریک و تهییج بی اندازه نماید. "علامه بوقچی خان زّت زیاد" در کتاب خویش موسوم به "البوقیون الکبار" معتقد است که لیدرها، همان بوقچی های ورزشگاه ها هستند که با نواختن بوق و سر دادن شعارهای حماسی و آنچنانی! (تا نشنوی ندانی!) شور و نشاط و البته گاه اغتشاش بی حدی را در میان جماعت تماشاگران و به ویژه تماشاگرنمایان ایجاد می نمایند. وی سه ویژگی برجسته این قشر زحمتکش را تعصب، کم سوادی و بددهنی می داند و معتقد است که کمتر موجود زنده ای را یارای آن است که با این عزیزان دهان به دهان نموده و دهانش صافـــــ نگردد! "فری بد دهن" در مقاله با ارزش "لیدرها به بهشت نمی روند" خاطرات مفصل خود را از این نوع بددهانی ها مرقوم نموده است.

"شریفی میرزای انضباط الدوله" در اثر ماندگارش "منشورنامه ی اخلاقیات یا شعارات الارزشی فی میادین الورزشی" نظریه جدیدی را در این رابطه با عنوان "نئو لیدری" ارائه و پس از آن، گروه جدیدی از لیدرها را معرفی و ویژگی های آنان را تبیین نموده است. وی معتقد است که نئولیدرها انسانهای شایسته و تحصیلکرده ای هستند که حداقل مدرک تحصیلی آنها کارشناسی ارشد بوده و غالبا استاد دانشگاه، مدیر، معلم، پژوهشگر و محقق و یا حداقل از افرادی هستند که از جایگاه فرهنگی- اجتماعی بسیار بالایی برخوردارند. این افراد برخلاف سلف نه چندان صالح خود، بسیار خوش تیپ، ترگل ورگل، خوش خلق و خوش زبان بوده بدانگونه که انسان از دیدن کمالات و جمالات آنها انگشت به دهان متحیر و "تبارک الله احسن الخالقین" گویان می ماند. این گروه شعارهای بسیار ارزشی و باکلاسی را در کمسیونهای فرهنگی خود تصویب و آنها را در استادیومها طنین انداز نموده و تماشاچیان را وادار به سردادن آنها می نمایند. از جمله آخرین شعارهایی که در این کمسیون تصویب و عن قریب در ورزشگاه ها سر داده خواهد شد به موارد زیر می توان اشاره کرد:

داور! عزیزم! لطفا کمی دقت کن!
شیر سماور داورِ دلاور
توپ تانک فشفشه هرکی فحش بده چندشه!
ایران چه کارش می کند؟.... (با اجازه تمام بزرگترها، کوچکترها، تیم رقیب، نیمکت نشینها، تماشاگران تلویزیونی، داور محترم، کمک داوران بزرگوار و غیره...!) یه کمی سوراخش می کند!

..........................................................................................................................

سرانجام موفق شدم نگاهستان را روزآمد کنم:

خراب آباد دلتنگی

جنون کتابخوانی

negah3 — Fri, 18 Sep 2009 01:11:03 GMT

از قدیم و ندیم گفته اند دیوانگی هم برای خودش عالمی دارد. آن هم چه عالمی؟ دبش!...

دیوانه شو تا جهان به کامت بشود انس و پری و حور غلامت بشود

البته دیوانگی انواع و اقسام مختلفی دارد. از آن جمله:

* جنون: حالت شدید دیوانگی که معمولا غیر قابل کنترل است؛

* دیوانگی مزمن: نوعی دیوانگی که مدت زمان زیادی از آن گذشته و امید چندانی به بهبود آن وجود ندارد؛

* دیوانگی آنی: نوعی دیوانگی که لحظه ای و آنی رخ می دهد و پس از مدتی بهبودی حاصل می شود.

دیوانگان نیز به دو نوع اصلی و انواع و اقسام فرعی تری تقسیم می شوند. دو نوع اصلی دیوانگان عبارتند از:

* دیوانگان مادرزادی

* دیوانگان عاقل نما

دیوانگان مادرزادی "خل بچه" بوده و کلا در این عالم سیر و سلوک نمی کنند و دنیای آنها با دنیای ما بسیار متفاوت است.

دیوانگان عاقل نما دیوانگانی هستند که ظاهری عاقل و اندیشمند دارند ولی افعال دیوانه واری از آنها سر می زند. این نوع دیوانگان خود به اقسام و انواع مختلفی تقسیم می شوند که تنها به چند نمونه اشاره می کنم. قابل ذکر است که دیوانگی این عزیزان اغلب در رابطه با مسائل منفی و شیطانی رخ می دهد. از آن جمله :

* دیوانگان ثروت؛

* دیوانگان و عاشقان قدرت؛ (این دو گروه را می توان همان باندهای قدرت و ثروت معروف! در نظر گرفت)

* دیوانگان شهوت؛

* دیوانگان مدرک تحصیلی (کسانی که سیکل و دیپلم هم ندارند ولی دوست دارند خود را دکترا بنامند!)

* دیوانگان سخنرانی و مصاحبه (علاقه دارند راجع به هر چیزی در جهان خلقت سخنرانی و اعلام نظر نمایند!)

* دیوانگان مردم آزاری

* دیوانگان پلی استیشن (این گروه دیوانه بازیهای رایانه ای و پلی استیشن هستند!)

* دیوانگان طنزنویسی (که این گروه بسیار خطرناک تر از سایر گروه ها هستند و باید از این گروه واقعا ترسید!)

* و الی ماشاء الله دیوانه متنوع و متلون که جای معرفی آنها در این مقوله کوتاه نمی گنجد....

حال با توجه به توضیحات فوق به تفسیر جنون کتابخوانی می پردازیم :

جنون کتابخوانی حالت دیوانگی شدید غیرقابل کنترلی بوده که راجع به پدیده ای اتفاقا مثبت یعنی کتابخوانی رخ می داده است. دلیل استفاده از افعال گذشته در تفسیر این حالت آن است که امروزه به هیچ وجه شاهد رخ دادن این ناهنجاری نبوده و این حالت در گذشته های دور مشاهده می شده است. امروزه با اختراع تلویزیون، ماهواره، کامپیوتر، اینترنت و افزایش ازدواج و همسر گزینی جلوی این بیماری خطرناک گرفته شده است و بسیاری از جوانان بحمدالله از خطر جنون کتابخوانی مصون گشته اند.

اما مبتلایان به جنون کتابخوانی چه ویژگیهایی داشته اند:

* اغلب آنها به کرم کتاب و یا کتاب خوار نیز مشهور بودند؛

* اغلب دارای موهای پریشان ایستاده سیخ سیخی و ریش پرفسوری پرپشت بودند؛

* نمره عینک بسیار بالائی داشته بدانگونه که گمان می شد دو ته استکان به دیدگان خویش آویخته اند؛

* هیچکدام مزدوج نگشته و از نعمت همسر مهربان خوش صحبت و پرچانه محروم بودند؛

* به جای انجام ورزش کوهنوردی،علاقه وافری به انجام ورزش قفسه نوردی داشتند بدانگونه که برخی از آنها به لقب اسپایدرمن قفسه های کتابخانه مفتخر می گشتند؛

* میانه خوبی با قشر کتابدار نداشته و آنها را دشمنان خونی و جد اندر جدی خویش می پنداشتند و کار آنها را تنها این می دانستند که نگذارند به معشوق و محبوبشان یعنی کتاب برسند؛

* ایشان اغلب عادت داشتند که عوض آنکه ساعت مچی خود را به دستشان کنند در ظرف آب جوش به جای تخم مرغ می جوشاندند؛

* بسیار کم صحبت بوده بدانگونه که هر ده سال جمله ای از ایشان شنیده می شد؛

* گاهی مواردی از این گروه مشاهده می شد که دیگران آن را اکتشاف و اختراع می نامیدند که این موارد هم خدا را شکر با انقراض این گروه از دیوانگان تقریبا منقرض شده است.

الغرض جا دارد که خدا را شکر کنیم که این نوع از جنون و دیوانگی که همانند آنفلونزای خوکی و پرندگان و جنون گاوی خطرناک بوده امروزه ریشه کن گشته و ما همگی به لطف تکنولوژیهای جدید و تنبلی ذاتی خودمان، کتاب نخوان و سر و مر و گنده به حیات خویش ادامه می دهیم!...

اندر احوالات پيامك

negah3 — Sat, 15 Aug 2009 10:35:18 GMT

اندر احوالات پیامک

منتشر شده در: بچه مشد (شماره 37)

منبع كاريكاتور: بچه مشد (شماره 37)

پيامک بر وزن غلامک، پیام کوتاهی را گویند که از طریق دورگوی همراه ارسال و دریافت می شود. "میرزا اس ام اس باز دودره" در کتاب خویش با عنوان " پیامک بازان تاریخ " معتقد است که پیامک بازان به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

۱- پیامک بازان عاشق: کسانی هستند که از طریق پیامک بازی، دلباخته و یک دل نه صد دل، عاشق دیگری می شوند. این افراد اغلب حاضر نیستند که حتی برای لحظه ای دورگوی همراه خود را از خویش دور کنند. در تاریخ نقل است که "فتانه بانو" از دلبران عصر سیمین تنان، عاشق شیدای سیه چرده ای به نام غلام داشته که با وی پیامک بازی می نموده است. معروف است زمانی که پیامکی از غلام برایش می آمده، فریادی شعف آلوده سر می داده و این بیت را زمزمه می کرده است :

رسید از سوی دلدارم پیامک همان زیبا رخم! عشقم! غلامک

۲- پیامک بازان علاف: این گروه، افرادی هستند که بیکاری و علافی از مشخصات اصلی آنهاست و از دورگوی همراه فقط در جهت سرگرمی و مردم آزاری استفاده می نمایند. "علاف الدوله اعتباری" متخلص به "سیم کارت" در شعری چنین می سراید:

منم علاف و در فکر شکارک به دنبال یکی شیرین نگارک

ز بیکاری و بیعاری، شب و روز فرستم صدتا صدتا! من پیامک

در روزهای سپری شده اخیر، شاهد قطع شدن سیستم ارسال پیامک در برخی شهرهای کشور بودیم. برخی معتقدند که این عمل، علاوه بر اهداف سیاسی دارای اهداف ارشادی نیز می باشد. از جمله این اهداف ارشادی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

کمک به معتادان پیامک بازی جهت ترک این ابزار افیونی!
قطع کردن روابط مجازی نامشروع بین پیامک بازان عاشق
افزایش دادن راندمان کاری پیامک بازان و سوق دادن آنها به سوی مشاغل سودمندتر برای جامعه
کمک به اقتصاد افراد و خانواده ها با کاهش دادن هزینه ارسال پیامک
کمک به افزایش سلامت روانی و فیزیکی جامعه و خانواده ها: در این دوره زمانه انسان هر چه کمتر دچار استرس بشود برای سلامتی خودش بهتر است !
کمک به افزایش ضریب سلامت گوشی و دورگوی همراه با کاهش دادن میزان استفاده از آن
و دهها منفعت و مزیت دیگری که در این مجال اندک نمی گنجد و ....

کتابگذار اعظم

منشور اخلاقی فوتبال

negah3 — Mon, 03 Aug 2009 16:03:18 GMT

منشور اخلاقی فوتبال

این روزها صحبتهای زیادی راجع به منشور اخلاقی فوتبال انجام می شود اما کمتر کسی است که اطلاع جامع و کاملی از این منشور داشته باشد. بخشهایی از این منشور عبارتست از:

· هر بازیکنی فحش خواهر مادر به بازیکن دیگر یا تماشاگر بدهد مشمول بند خاطیان فحش خاله شده و می بایست در عوض و جهت تنبه هر چه بیشتر، به وی فحش عمه داده شود.

· هر بازیکنی که با مربی خودش درگیر شود و او را ضرب و جرح کند مشمول بند مربوط به مربیان بی عرضه شده و از هر گونه عقوبتی معاف می باشد. در عوض مربی بی عرضه ای که از بازیکن خود کتک خورده است بین یک تا سه فصل از همراهی تیمش محروم خواهد بود.

· هر داوری که از وی اشتباه عمد فاحشی سر بزند مشمول بند داوران حمایت شده می شود و مسئول کمیته داوران می بایست در یک مصاحبه علنی ضمن حمایت از وی، اشتباه رخ داده شده را به مربی، بازیکن، زمین، تماشاگر و یا هر عامل دیگری به غیر از داور خاطی نسبت دهد.

· تماشاگرانی که یکدست و یک صدا فحش های رکیک به تیم یا بازیکن مقابل بدهند مشمول بند مربوط به تماشاگران متحد شده و می بایست از آنها به هر نحوی که صلاح است تقدیر شود.

تبصره: چنانچه یک یا دو تماشاگر به تنهایی اقدام به فحاشی نمایند مشمول خاطیان بند تماشگرنماها شده و می بایست به دلیل عدم توانایی در ایجاد اتحاد میان جماعت تماشاگر در فحش دادن، به اشد مجازات تعیین شده در قانون محکوم شوند.

· موی بازیکنان نباید از یک وجب در هنگام گرفتن در دست بیشتر باشد و در غیر این صورت، این گروه مشمول بند خاطیان موقشنگ شده و می بایست چهارراه بزرگی در وسط سر آنها ایجاد شود.

· ریش بازیکنان می بایست پرپشت، ستاری و یا حداکثر پرفسوری باشد. سایر مدلها از درجه اعتبار ساقط است و خاطیان شامل بند خاطیان ریش قشنگ شده و تا یک سال محکوم به گذاشتن اجباری ریش پرپشت می شوند.

· هر بازیکن یا مربی که قیمت واقعی قراردادش را فاش کند مشمول بند خاطیان مخ قشنگ شده و علاوه بر آنکه محکوم به پرداخت مالیات واقعی مبلغ قراردادش می شود به دلیل شکستن هنجارهای فرهنگی و سوزاندن دل جماعت حقوق بگیر کارمند و کارگر جامعه، به انجام هزار و دویست حرکت درازنشست قبل از آغاز یکی از مسابقات حساس تیمش محکوم می گردد.

· هر بازیکنی که در طول یک فصل از مسابقات فوتبال بیش از پنج کارت زرد و دو کارت قرمز بگیرد مشمول بند خاطیان وحشی شده و می بایست وی را به عنوان بازیکن WANTED به کمیته انضباطی و دادگاههای صالحه فراخواند.

· هر کس از فعالیتهای فدراسیون فوتبال و سازمان تربیت بدنی انتقاد کند مشمول بند خاطیان برنامه نود شده و به توبه و استغفار آن هم دوشنبه شب ها ساعت ده و سی الی یک نیمه شب محکوم می گردد.

· مربیان و بازیکنان خارجی که به زبان اجانب و فرنگی تکلم می کنند مشمول بند خاطیان چشم قشنگ شده و می بایست هر چه سریعتر زیان شیرین فارسی را یاد گرفته تا بتوانند منظور و مقصود خود را به این زبان به صورت واضح، روشن و شفاف بیان دارند ...

negah3 — Tue, 21 Jul 2009 13:31:18 GMT

لطفا نخوانید !!!

negah3 — Fri, 10 Jul 2009 17:33:18 GMT

لطفاً نخوانید !!! ...

اصلا اینهمه کتاب می خونی برای چی؟ آخرش مخت می ترکه پسر جون ( یا دختر جو... نه! باشه! فهمیدم! ارشاد شدم! ... دخترخانم ) ؟ هی مغزت رو پر می کنی از نوشته ها و حرفهای یه مشت آدمِ – معذرت می خوام- علاف و بیکار که هیچ کاری نداشتن و ندارن به جز اینکه بنویسن و بقیه رو هم بذارن سر کار! جدی می گم! ... باورت نمی شه ؟ ببین خودت مناظره ها رو دیدی ! دیدی که توی مملکتمون آمار بیکاری چقدره ... خوب بعضی از این بیکاره ها می شینن و می نویسن چون کار درست حسابی دیگه ای ندارن و همین جوری توی زندگیشون وقت زیاد میارن و می تونن با خیال راحت بنویسن و وقت بقیه رو هم تلف کنن ... اگه وضعیت اشتغال بهتر بود این همه نویسنده علاف تولید نمی شد که نه دنیاشون معلومه که چی می شه و نه آخرتشون ... تازه معلوم نیست اونجا چه کارشون بکنن ... به سیخشون نکشن شانس آوردن با اینهمه مهملاتی که می بافن!. این نهضت سواد آموزی ما هم که خدا رو شکر همه رو باسواد کرده! دیگه این دوره زمونه نوشتن رو همه بلدن و کسی نیست که نتونه بنویسه! ... یکی رو می بینی قصه می بافه ... یکی شعر می سازه ... یکی ترانه می گه خودش هم باهاش می رقصه ... یکی خیالات و اوهامش رو می نویسه ... یکی خوابهای شبش رو می نویسه و تعبیر می کنه ... یکی مدح می کنه یکی ذم می کنه ... یکی دنبال خالی کردن عقده های روانیشه... یکی دنبال خراب کردن یکی دیگه ست ... یکی دنبال درست کردن یکی دیگه ست ... یکی دنبال آرزوهای دوره بچگیشه ... یکی دنبال آرزوهای آینده اشه ... خلاصه هر کسی دنبال یه چیزیه و می خواد یه عده علاف تر و بیکارتر از خودش رو پیدا کنه که باهاش همزادپنداری کنن و یه مدتی اونا رو با خودش سرگرم کنه تا شاید اونا هم کمتر درد بیکاری و بیعاری رو حس کنن. تازه اونا فکر می کنن که دارن کار مفیدی انجام می دن و دارن از طریق افزایش آمار مطالعه به وزارت فرهنگ و ارشاد کمک می کنن تا آمارهای بالاتری رو بده حالا دیگه کاری ندارم که این آمار نقطه ای افزایش پیدا می کنه یا جینی که اون رو دیگه باید بانک مرکزی بگه!!!!

جالبه بدونین هر کی بنویسه و یا زیاد بخونه کم کم یه چراغی یا یه لامپی توی سرش سبز می شه که روشنائی هم داره ... این یه نوع مرض لاعلاجیه که از قدیم به آدمی که این مرض رو می گرفته می گفتن منورالفکر یا همون روشنفکر ... الان بعضی ها واژه های دیگه ای مثل "مخ قشنگ" هم براش به کار می برن ...

خلاصه بازم برمی گردم به حرف اولم ... بیاین این قدر نخونیم ... سلامت چشمهامون رو بیشتر از این به خطر نندازیم ... بیماری لاعلاج نگیریم ... بریم دنبال یه کار درست حسابی ... بریم بیل بزنیم عرق بریزیم تلاش کنیم تا شب که برمی گردیم خونه مون حسابی خسته باشیم و فقط سرمون رو بذاریم روی بالش بخوابیم ... این جوری باعث می شه کمتر گمراه شیم و سالمتر زندگی کنیم .

نتیجه گیری این بحث اینکه :

جماعت بیائید نخونیم و ننویسیم تا راحت و بی دغدغه زندگی کنیم! ....

روز مرد مبارک

negah3 — Mon, 06 Jul 2009 19:45:18 GMT

یه پست کاملا مردانه

روز مرد بر تمام نامردان محترمه مبارک باد

امروز که در آن هستیم به قولی روز پدر و به قول دیگری روز مرد است که جا دارد از همین تریبون تبریکات فائقه و کامله خود را به تمام مردان روزگار اعم از سبیل دار و بی سبیلش عرض نموده و همچنین به تمام نامردان نیز که در این روز با کادوهای خویش، دل مردان را بیش از پیش به دست آوردند دست مریزاد بگوئیم.

به نظر اینجناب، بخشی از عادتها و مراسیم این ایامِ نامگذاری شده، زیر سر این کشورهای اجانب اعم از این انگلیس پدر سوخته و یا چین سوسک خور بوده که هدف عمده آنها نیز خالی کردن جیب مردان این مملکت و به فروش رساندن جنسهای بنجل خویش است.

شما فرض کنید مردی در این مملکت ازدواج کند هر ساله می بایست در مناسبتهای زیر کادو تهیه کرده و دست به سینه تقدیم نماید :

مراسم سالگرد عقد، مراسم سالگرد ازدواج، مراسم روز زن، مراسم روز مادر، مراسم روز مادر زن، مراسم روز پدر، مراسم روز پدر زن، مراسم روز دختر (خواهر) مراسم جشن تولد همسر، مراسم جشن تولد همسر (به روایت تاریخی دوم)، مراسم جشن تولد تک تک فک و فامیل درجه یک و درجه دو، مراسم بچه زائون تک تک فامیل، مراسم پاتختون کل فامیل مرد و همسر و هزاران مراسیم دیگر که بیانش در این مجال نمی گنجد.

در تمام مراسیم فوق این مرد بیچاره ست که می بایست از جیب مبارکش بسلفد و با خرید کادوهای رنگارنگ و اهدای سکه های جورواجور، مردانگی خود را به اثبات برساند.

اما امروز روز دیگری ست. چرا روز دیگری ست؟ چون این تنها روزی ست که خانمها دست به جیب خود یا باز جیب مبارک همسرشان می کنند و برای ایشان برای یک بار در سال هم شده کادو می خرند.

اما اغلب تبعیض جنسیتی فاحشی در نوع کادوهای تهیه شده برای مردان و خانمها دیده می شود. خانمها اغلب به کمتر از سکه و طلا رضایت نمی دهند ولي از آنجا که نوع اجناس مناسب برای آقایان محدود و خرید برای آنها اغلب سخت و دشوار است !!! جماعت اناث ترجيح مي دهند كه براي همسران و يا پدران عزيزشان بیشتر جوراب، لباس زیر و یا فوق فوقش یک ادکلن كادو بگيرند. بدانگونه که شاعر می فرماید:

امروز به نام پدران نام گرفت زن رفت و ز همسر خودش وام گرفت

هر مرد در این روز بدیدم، کادو جوراب، لباس زیر یا مام گرفت

و یا شاعر در بیت دیگری می فرماید:

روز مرد است و عجب! کادوی ما نایاب است گر چه این دُر گرانقدر همان جوراب! است

پندهايي از كتابگذار اعظم

negah3 — Sat, 06 Jun 2009 07:31:18 GMT

پندهايي از كتابگذار اعظم

* و اي فرزندم (پسرم) بخوان و بدان كه اگر نخواني روزي فرا مي رسد كه دست روزگار تو را طاس نمايد و چون تو را در شارع يا خياباني ببينند از تيپ فرهيخته كشت پندارند كه پرفسور يا دكتري باشي حال آنكه آنها همه ظاهرست و تو في الواقع انگلي بيش براي اجتماع نباشي... پس بخوان و بدان كه روزي فرا مي رسد كه در آن لاينفع مال و لا بنون و در آن روز همه به سر طاس تو بخندند و بگويند كه يارو را ببينيد كه تيپ دكتري دارد و عقل انگلي ...

* و اي فرزندم (دخترم) بخوان و بدان كه اگر نخواني روزي فرا رسد كه ظرف و لباس چرك شستن از وظايفت گردد. پس چون در آن روز بار خويش بسته باشي و براي خود مهندس يا دكتري باشي بتواني از زير اين بار به ظرافت شانه خالي نمائي و خويش را برتر از اين امور بداني بدانگونه كه شوهرت مجبور گردد براي صدمه نخوردن به روند مطالعات ارزنده ات و خشك نشدن ريشه اكتشافات فرخنده ات! برايت خدم و حشم تدارك ببيند ولي اگر نخواني و گوش به پندم ندهي خويش را در رفت و روب و شست و شو مستغرق بيابي و در آن روز است كه لاينفع الندامه (پشيماني سودي نبخشد ) ....

* و ای فرزند (پسر یا دختر) بخوان و بدان که هرکس نخواند عاقبت یا نمکی شود و یا سوپور، هر چند که حالیه سوپور و نمکی نیز لیسانس و یا حتی فوق لیسانس دارند پس تلاش نما که مدرکی به کف آری چه با خواندن چه بی خواندن، چه با پول چه بی پول، چه قلابی و چه غیر از آن که از قدیم فرموده اند مدرک چیزی جز تکه پاره ای کاغذ نباشد! هر آنکه صاحبش باشد دولتخواه گردد و هر که فاقدش باشد خسران دنیوی حاصلش گردد. به مطالعه و خواندن بی توجه مباش زیرا که ممکن است در مجلسی و یا محفلی تو را به اطلاعاتت بیازمایند و تو ندانسته خجل و بور گردی و یا سوتی عظیمی از تو حاصل گردد که از هیچ بنی بشری صادر نگشته باشد چنانکه قیصریه را قیطریه! خوانی و مایه دلشادی دشمنان گردی!

قلی نامه

negah3 — Sat, 23 May 2009 05:35:18 GMT

قلی نامه

طنز برتر نشریات دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی

از : امیرحسین رجب زاده عصارها

همان گون که مطلع می باشید، ماهیت رشتۀ تحصیلی قلی خان، توسط نگارنده، تا کنون مستور مانده بود و فقط مسیر تا اینجا روشن است که وی در علمکده سایکولوجی و علوم تربیت مربوطه، تحصیل می نماید و مابقی آن، در ظلماتِ مجهول فرورفته است.

درپی تقاضای مکرر دوستان و اهالی ِ رسانۀ چاپی-علمی-دانشجویی-علامه ای ِ ماوک، مبنی بر اینکه آخر تکلیفِ قلی خان مشخص شود که کدامین رشته را می خواند، قلم به کتابت رشتۀ وی برداشته شد- باشد که حسِّ همزادپنداری خوانندگان تقویت و تربیت گردد.

تا کنون در سریال قلی خان دانسته گردید که وی، از نبرد با کنکور – با اقبال بلند- سربلند خارج شدی و ازقضا به علمکدۀ سایکولوجی و علوم تربیت که در بلاد باستانی المپیک واقع استی، ره یافتی. مشخص شدی که خلقیات وی خاص است و در یاریابی و گزینش یاور، بس وسواس همی دارد، آن سان که حتی در بیت النوم(خوابگاه) ایضاً، یاوری نیافتی و رسمِ معمولِ گذرانِ زندگیِ وی، پرسه زدن در خیابان های گره خورده شهر استی. فی الحال، نقل ظهور پدیده قلی خان در کلاس می رود. باشد که اهل فن و اهالی درک با مشخصات کلاس درس، خود، رشتۀ قلی را بفهمند همی.

ساعت 12 ظهر:

دست بی رحم آفتاب، قلی خان را از خواب بیدار نمود( البت آفتاب برای توفیق در این امر حدوداً 6 ساعتی کوشیده بود!). چشم قلی خان به ساعت روبروی تختش گشوده شد. عقربه های بزرگ و کوچک و آن یک دگر عقربه، روی عدد 12 اجتماع کرده بودند، همی. بد نیست بدانید که این، دقیق بودن ساعت را نشان نمی دهد بل اتفاقِ امر است که ساعت روی 12 خواب مانده یا به قول قلی خفته است. قلی نیز جهدی برای بیدار کردن ساعت نمی کند که معتقد است: «این طوری حداقل این ساعت 2 بار در شبانه روز راست می گوید! از ساعتهایی که روز و شب به دنبال گفتن ساعت دقیق هستند و هیچ گاه راست نمی گویند بهتر است که!» عزم، جزم کرد و با احتیاط پیکر خویش غلتاند و به زمین فتاد. سرِپا شد و دهان درّه ای نمود، آن سان که گویی در یک مرتبه تمامی اکسیژن اتاق را به درون کشیدی. از آنجا که به ساعت اتاق خویش اعتمادی نداشتی، به اتاقِ کنار رفت و ساعت بشنید که 12 است. به خاطر مبارک که کمی فشار آورد، نام روز یکشنبه به ذهن وی متبادر گشت و گویی دچار زنبورگزیدگی شده باشد، به گوشه و کنار می دوید و چیزها برمی داشت وبه خود می آویخت و ناگه از در اتاق و به تَبَع آن از در بیت النوم خارج همی گشت. آری... باید به سرویس 12:15 می رسید. تا محل سرویس دوان و افتان و خیزان برسید و لیک اوتوبوس تازه راهی گشته بود، پس دنبال اتوبوس نیز می بایستی، همی دوید. سرانجام رسید و بالا پرید و به آمادگی بدنی خود(چون فیروزخان کریمی، مربی سخنور و تاریخی استقلال ها) تبریک فرستاد. در سرویس، البسه را به تن درست گردانید و چسب کفش بربست و در انتهای اوتول نشست. به علمکده برسیدند، پس وعدۀ غذایی(چیزی بین نهار و صبحانه تهیه شده از پوست تازه پیاز و نان خشک اعلاء با نام کوبیده با نارنج) تناول نمود و دگر عقبه های ساعت چون عقرب او را نیش می کردند که زمان از 1 ظهر عبور کرده و می باستی به کلاس درس رود همی. پس فی الفور دوید و چون عادتِ همیشۀ خود، تمامی اتاق ها را سرک کشید تا کلاس خویش یافت و دخول کرد. نفس، نفس زنان در چهارچوب در پدیدار گشت و همگان خیره به وی مانده بودندی. قلی از بذل نگاه دگران شکی نمود که مبادا زیپ شلواری باز مانده، یا پاچه شلواری در جوراب فرورفته. نهایتاً به خود یادآورد که« این جماعت همیشه همین سان عجیب نگر هستند، بی خیال!» پس به عادت همیشه دستی به پهنای زفان کشیدی و بر زلفکان مالیدی و به گوشه ای بر نشست.( این توضیح اینجا ضروری می نماید که این رسم مو درست کردنِ قلی، فقط یک عادت است و ترک عادت موجب بسی امراض، وگرنه قلی دگر از ژل بهر مِیک آپ بهره می برد و در مورد ژل دگر می داند که با اینکه رنگی خوش دارد و طعمش هم قابل تحمل است لیک، هضمش دشوار است پس کاربرد دیگری غیر از تناول بر آن است و در کل می بایست یادآور شوم که قلی دیگر آن عِناد سابق را با استفاده از ژل، کفش، شلوار و دیگر مظاهر زندگی اطرافیان ندارد.)

منظور کتابتِ این مقال، توصیف درس و کلاس بود و کنون مجال به روایت اصل منظور رسید(این بخش ها کاملاً منطبق بر شنیده های قلی و پردازش های ذهنی اوست و نهایت تلاش راوی، در رعایت امانت به کار گرفته شده است. با این توضیح که پردازش در ذهن قلی بر روی واژه ها انجام می گیرد و ذهن او از پرداختن به عبارات، جملات، مفاهیم، عبارات مقلوب و ... عاجز است. البت تلاش هایی از سوی سازمان مربوطه برای رفع این مشکل صورت گرفته که در ورژن ها آتی کاربرد خواهند یافت).

به گوشه ای نشست و همچون همیشه سوار بر موج چرخشی اندیشه های خود گشت. البت گَه گاه از واژه هایی که در کلاس بیان می شد چیزی به اندیشه های او ره می یافت. در ابتدای امر که زُل مانده بودی به سالن ورزشی نیمه کارۀ علمکده، که امیدست در آینده و شاید در دهه های آتی بهره برداشته شود. در اندیشه بود که غیر از میزبانی جشن ها و سرورها آیا این سوله کاربرد دیگری هم خواهد یافت که کم کم، واژه یکی پدیا از مباحث کلاسی به ذهن وی دخول یافت. (منظور همان ویکی پدیاست، چون استفاده همزمان از مغز در دو مقوله برای قلی ممکن نیست، پس داده ها به صورت ناقص به مغز وی ورود یافتندی.) از شما چه پنهان، قلی خان، از همان ابتدا که پا در شته نهاد، تلاش برای تحصیلات تکمیلی را آغاز نموده بودی و در نتیجه تمام داده های ورودی به ذهنش را مورد پردازش تستی قرار می داد و در مورد واژه یکی پدیا، حدس زد که تستی خواهد آمد با گزینه هایی نظیر یکی پدیا، دوتاپدیا (و شاید دوکی پدیا)، سه تا پدیا و ... که از هم اکنون بر وی ثابت آمد که گزینه یکی پدیا صحیح می باشد همی. ناگهان اهل کلاس خنده ای نمودند و قلی درهم شد که مبادا به من پوزمی خندند! و دقیق شد، پس دریافت که خنده بر مطلبی دیگر بوده که چون قلی غفلت داشته از آن آگاه نشده است؛ پس خواست که دیگر غافل نشود و بهر خندیدن هم که شده همراه کلاس باشد. این بود که حین گوش دادن به درس واژۀ ترکیبی نمایه سازی را به طور کامل دریافت نمود. او نیز جستجویی بر اساس این واژه در ذهن خود اعمال نمود ولی از آنجا که سیستم سرچ ذهن او دارای ایرادات بسیاری است کلمات زیادی را بیخود و بی جهت بازیابی نمود. کلماتی مثل نما، رونما، نمایش، نماینده، تاب نمانده!، تماشاگرنما و حتی عادل فردوسی پور(در این مورد ریزش کاذب بسیار واضح است!) که نمونه مبرهنِ آنفورماسیون پلوسیون (آلودگی اطلاعاتی) در عصر انفجار اطلاعاتی به حساب می آیند. البته این عیب و علتی است که از هجوم ماشین آلات و رایانه جات به ذهنِ بشریِ قلی، سرایت نموده و درمان آن یَحتمل در محلی دور از تکنولوژی افزار (و سخت افزار و نرم افزار و حتی سازمان افزار) ممکن می باشد.

قلی نتایج جستجو را مروری کرد و با توجه به درجۀ وابستگی شان به موضوع، واژه نما را انتخاب کرد و لیک هر چه کوشید ارتباطی منطقی میان نما(و کاربرد آن در معماری) با نمایه سازیِ شنیده شده در کلاس درس نیافت. عجیبی آن که قلی حتی یک درصد، عدم آشنایی خود با رشته اش را دلیل این ناکامیابی ندانست و سیستم سرچ عصبی خود را لعن نمود و با خود وعده کرد بار دیگر حتما آپدیت شده پا به کلاس بگذارد.

بار دیگر قلی به جدّ، در درک مباحث اهتمام ورزید و این بار لغت رکورد مستمع گردید. موتور کاوش ذهن او برای مرۀ دوم شروع به جستجو کرد و باز هم واژگانی یافت مربوط و نامربوط با مفاهیم مختلف از کرد گرفته تا کنکورد! این بار هم واژۀ مرتبط تر را گزید. و این واژه خودِ رکورد بود که زیر آن دو مفهوم با شماره های 1 و2 متمایز گردیده بودند. در زیر شمار1 آمده بود: «دکمه قرمزه که اگه بزنیش می تونی شعر بخونی و صدات ضبط بشه» و زیر شماره 2 درج شده بود: «شکستنی در ورزش!» (از اطلاعات مندرج در زیر این واژه در ذهن قلی، می توان به آسانی دریافت که وی هم اهل هنر و شعر و موسیقی است هم در فراغت به حل جدول مبادرت می ورزد!). این شد که قلی باز هم در همراهی با مباحث کلاس کام نیافتی.

کم کم، عبارتی از اطراف و اکناف بر ذهن قلی نقش بست که بلافاصل درک شد و بسیار بر او خوشایند می نمود. اگر چه به صورت واژه نبود و به صورت یک عبارت بیان می شد و ذهن قلی اصولا عبارت ها را به درستی درک نمی کند ولی به راحتی به ذهن قلی دخول کرد. البت آشنایی این عبارت با ذهن قلی از آنجاست که بسیار تکرار شونده (FAQ) استی و در پایان هر کلاس بلا استثنا یادآوری می شود. به بیان دیگر این عبارت بسیار User-based، User-oriented، User-friendly، Ready-to-use و البته بسیار n-user می باشد و این عبارت، عبارتی نیست جز عبارت دلنشینِ خسته نباشید! بعد آن همه کنکاش ذهنی و استفادۀ ناکارآمد از موتورهای کاوش ذهنی و خستگی و تعبِ بسیار، تکرار چندین بارۀ عبارت خسته نباشید بس به قلی چسبید! اما در مورد موتورهای کاوش ذهنی باید گفت که قلی دیگر از آنها و ناکارآمدی شان بسیار خسته شده بودی و در فکر استفاده از مرورگر(Browser ) در ذهن خود بهر یافتن مطالب کلاسی می بودی و حتی به این اندیشه راند که شاید هم بتواند از خدمات وب2 و ارتباطات معنایی در سیستم بازیابی مطالب ذهنی خود سود ببرد و اگر چنین شد که چه بهتر! وبعد از طنین افکن شدن عبارت خسته نباشید، دیگر پژواکِ آن بر هر صدای دیگری می چربید تا اینکه استاد عینک از چشمان برداشته، نگاهی نمود و سخن راند که « خسته نباشید!»...

Librarianlittle@gmail.com